محمدباقر ولدان

بزرگ‌ترین گمشده‌ی بشر امروز، آرامش است؛ انسان ممکن است از رفاه و امکانات مادی بسیاری برخوردار باشد، اما وقتی به دل خود مراجعه می‌کند، آرامش واقعی را نمی‌یابد.

قرآن «سفره‌ی خداست»؛ حفظ قرآن نباید به یک برنامه‌ی اداری محدود بماند، باید به نهضتی مردمی و فرهنگ‌ساز تبدیل شود.

ارزش آن سه هزار ساعت به خودِ ساعت‌ها نیست، به انسان‌هایی است که پای این پرچم ایستاده‌اند؛ ارزش پرچم هم به پارچه‌ی آن نیست، به ملتی است که پای آرمان‌های خود ایستاده است.

وحدت یعنی حفظ عقیده در کنار رعایت کرامت و حرمت دیگران؛ آنچه امروز به آن نیاز داریم، وحدت با حفظ هویت است.

خونخواهی شهدا صرفاً واکنشی عاطفی نیست؛ مطالبه‌ای است برای تحقق عدالت و جلوگیری از تکرار جنایت.

رحمت و جهاد در مکتب نبوی با یکدیگر در تعارض نیستند؛ نمی‌توان با حذف مقاومت، تصویری ناقص از اسلام ارائه کرد.

باید قرآن را از فضای ذهن و فکر به متن زندگی مردم منتقل کنیم؛ در شرایط جنگ شناختی، این تنها راهکار مقابله است.

هیئت‌های مذهبی باید به قرارگاه جهاد تبیین، امیدآفرینی و بصیرت‌افزایی در جامعه تبدیل شوند.

علمیت، معنویت و بصیرت سه رکن جدایی‌ناپذیر طلبه‌ی تراز انقلاب‌اند؛ نبودِ هر کدام، دو رکن دیگر را هم بی‌اثر می‌کند.